Herken je dit: je bent serieus aan de slag om je ogen te verbeteren. Je doet de oefeningen, je past de technieken toe, je bent gedisciplineerd. Maar de vooruitgang die je hoopt te zien, blijft uit. En je snapt niet waarom.
Misschien denk je nu: ik doe toch alles goed? Ik doe wat er van me gevraagd wordt.
Dat klopt. En toch kan er iets missen.
Technieken toepassen is niet hetzelfde als luisteren
Ik werk met mensen die de Bates-methode willen gebruiken om hun ogen te verbeteren. Gemotiveerde mensen. Ze lezen en kijken vaak alles, ze doen de oefeningen en ze proberen ‘het goed te doen’.
En soms merk ik dat ze vanuit moeten werken. Het moet beter worden. Het zal beter worden. Ik zal mijn ogen weer goed krijgen. Je ziet het beeld van gebalde vuisten en op elkaar geklemde tanden meteen voor je. Maar zo werkt het helaas niet.
Dokter Bates zei het al: ontspannen ogen kunnen goed zien. Gestreste ogen niet.
Als je vanuit moeten werkt, voeg je spanning toe. En dan doe je precies het tegenovergestelde van wat je ogen nodig hebben. Dat maakt dat mijn eigen lerares soms tegen haar klanten zegt dat ze NIET meer mogen ‘oefenen’.
Met je ogen praten is letterlijk
Ik ben gaan werken met iets wat ik communiceren met de ogen noem. En dat is letterlijk wat het is.
Je gaat in gesprek met je ogen. Je stelt een vraag en je luistert naar het antwoord.
Misschien denk je nu: huh, is dat echt zo? Ja, dat is echt zo. Je hoort een stemmetje in je hoofd. En dat stemmetje is een oog dat iets wil zeggen.
Je hoeft er niet in te geloven, je hoeft het alleen een kans te geven en het te proberen.
Wat gebeurde er met mezelf?
Tijdens mijn opleiding om te leren communiceren met de ogen, was ik zelf ook regelmatig ‘klant’ en oefenden wij als cursisten met elkaar. Nu moet je weten dat ik een zogenaamd lui oog heb en mijn rechteroog schakelt regelmatig uit.
We voerden een gesprek over samenwerking tussen de ogen en wat een mogelijke oorzaak op broer-zus-niveau zou kunnen zijn. Daarbij kwamen verdrietige verhalen naar voren over situaties die vanuit de verschillende oogpunten heel goed te verklaren waren en ook zelfs logisch waren.
Natuurlijk wilde mijn broer mij er niet altijd bij hebben. En natuurlijk werd ik daarmee afgewezen. Ik mocht de logica en het begrip in deze situaties los leren laten en echt voelen dat mijn verdriet in die situaties er ook mocht zijn.
Dit lijkt heel zwaar, maar zo ervaarde ik de gesprekken niet. Het is juist mooi om letterlijk en figuurlijk de helderheid te ervaren.
Wat merk ik nu zelf? Ik kijk heel vaak alleen met mijn linkeroog. Sinds deze gesprekken met de ogen kan ik veel makkelijker dan eerst mijn rechteroog aan zetten en mee laten kijken. Zie ik wel dubbel, maar ik vind het prachtig! En hoopvol! Ik kan het en nu is de laatste hobbel om met 2 ogen te kijken en de beelden over elkaar te laten vallen. Komt goed, daar ben ik van overtuigd.
Wat gebeurt er met klanten?
Een van de mooiste gesprekken die ik heb gehad, was met een vrouw die aan het begin van onze sessie zei: ik hoop te ontdekken hoe het komt dat ik zo slecht zie.
We gingen in gesprek met haar ogen. En ik stelde de vraag: wat is er gebeurd op de basisschool, toen jij je bril kreeg? Want dat was het moment waarop haar ogen voor het eerst niet meer goed zagen.
Er kwam meteen een traumatische herinnering naar boven. Een perfecte verklaring voor wat er aan de hand was.
We hebben gepraat over wat er was gebeurd. Hoe dat had gevoeld. Wat haar ogen daarmee hadden gedaan.
Aan het eind van de les deed ze haar ogen open en zei: ik geloof oprecht dat ik nu beter zie. Ze vond het geweldig en haar blije lach is me de rest van de dag bijgebleven.
Wat willen je ogen eigenlijk?
Een andere vrouw deed de oefeningen heel gedisciplineerd. Maar ze deed ze vanuit moeten, niet vanuit willen. Ze voelde dat verschil zelf ook, al kon ze het niet meteen benoemen.
Door in gesprek te gaan met haar ogen, kwamen we erachter wat haar ogen fijn vinden. Wat zij zelf fijn vindt. En hoe die twee dingen kunnen samenkomen.
Want als je iets doet wat je fijn vindt dan wil je dat doen. Dan is het geen moeten, dan zie je er naar uit. En het helpt ook nog eens voor je ogen, win-win. Dan verdwijnt het moeten vanzelf.
Dat is de weg die je wilt gaan als je met de Bates-methode aan de slag gaat. Het is een zachte manier en het is de enige manier. Want nogmaals: Dokter Bates zei het al: ontspannen ogen kunnen goed zien. Gestreste ogen niet.
Waarom ik zo graag communiceer met de ogen
Ik merk dat ogen het fijn vinden om gehoord te worden. Dat ze antwoord geven als je de ruimte neemt om te luisteren.
En ik merk dat mijn klanten aan het eind van een sessie blij zijn. Vol goede moed. Niet omdat er een oefening is gedaan die moet werken, maar omdat ze iets hebben begrepen over zichzelf en hun ogen.
Communiceren met de ogen gaat over de vraag: wat voelen mijn ogen, wat willen ze, wat hebben ze van mij nodig? Als je met die informatie aan de slag gaat, heb je veel meer kans op resultaat dan wanneer je gewoon doorbeukt.
Logisch, toch?
Kleine kanttekening: communiceren met de ogen heeft NIET als doel om beter te gaan zien. Het is mooi als dat wel het resultaat is, maar je wilt wel voorkomen dat je in de valkuil stapt van vanuit heilig moeten hiermee te beginnen. Je weet wel, die geklemde kaken en gebalde vuisten. Dat gaan we dus niet doen. Al juichen we wel als iemand wel ineens beter ziet!
Wil je het proberen?
Op dit moment werk ik met een stagetarief van 25 euro per les. De bedoeling is dat je drie lessen doet, zodat we samen mooie gesprekken kunnen hebben, waarbij de ingang van het gesprek jouw ogen is.
Geen moeten. Geen belofte van wonderen. Wel een rustig gesprek, echte aandacht voor wat jouw ogen nodig hebben en een eerste stap op een weg die een persoonlijke doorbraak kan betekenen.
Durf jij het aan? Dan wil je als de wiedeweerga hier even kijken: Communiceren met je ogen
Ik zie je!
Liesbeth